Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Με Τρομάζει ... Με τρομάζει της νύχτας το σκοτάδι σαν πέφτει το κορμί μου παγώνει και η θλίψη μου γνέφει




Με Τρομάζει ...
Με τρομάζει της νύχτας το σκοτάδι σαν πέφτει
το κορμί μου παγώνει και η θλίψη μου γνέφει.
Η μοναξιά μ αγκαλιάζει κι η ελπίδα μου σβήνει 
τα μεγάλα της νύχια στη ψυχή μου τα μπήγει.

Με τρομάζει η ζωή μου που σε σκέψεις με βάζει 
μα του νού μου η αλήθεια το ένα κι ένα δεν βγάζει.
Με τρομάζει ο κόσμος που περνά και δεν βλέπει
το γιακά του σηκώνει τι κι αν πάνω του βρέχει
Με τρομάζουν οι ανθρώποι που δεν ξέρουν που πάνε
σ αδιέξοδα τρέχουν, σ ένα λούκι κυλάνε
Με τρομάζουν οι φίλοι που δεν έχουν πια φίλους
είναι μόνοι κι εκείνοι και μιλούν με τους σκύλους
Με τρομάζει ο εαυτός μου που τις αξίες του χάνει
μόνος κι ονειροπόλος που ζει μέσα στην πλάνη 
Με τρομάζουν τα λόγια που έχουν γεύση απο μέλι
και σαν έρθει η άλλη μέρα μόνο η σκόνη τους μένει
Πιο πολύ με τρομάζει ειν το αύριο που δε ξέρω 
κι ειν αυτό που φοβάμαι γιατί εγώ θα το φέρω
Με τρομάζει το μέλλον η εποχή των παιδιών μου
γιατί εγώ έχω σκοτώσει τη γενιά των γονιών μου.
Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου