Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γράφει για τον πολιτισμό που… τρομάζει, ένα μάθημα ζωής σε όλους!


Ποιος παίρνει τελικά τις περισσότερες κατάρες σ’ αυτό το παγκόσμιο κύπελλο, που μπαίνει στην πιο κρίσιμη φάση του μετά την ολοκλήρωση των ομίλων; Το περίφημο Var που καθόρισε την τύχη πολλών αγώνων ή μήπως το… fair play;
Γιατί σ’ αυτό το αδιανόητο μουντιάλ της Ρωσίας με τα πολλά παράδοξα, συνέβη κάτι ιστορικό που θα μνημονεύεται όσο υπάρχει ποδόσφαιρο.
Για πρώτη φορά λοιπόν προκρίνεται μια ομάδα επειδή οι παίχτες της ήταν… πιο καλά παιδιά από τους άλλους!
Κάτι από… Ζαμπέτα δηλαδή: ο πιο καλός ο μαθητής ήμουν εγώ στην τάξη, οι δάσκαλοι με είχανε μη βρέξει και μη στάξει!
Α, στον έλεγχο διαγωγή είχαν κοσμιοτάτη!
Αυτά τα καλά παιδιά λοιπόν είναι οι Ιάπωνες, που άφησαν εκτός μουντιάλ τη Σενεγάλη επειδή… είχαν δύο κάρτες λιγότερες από τους Αφρικανούς!!!
Γιατί αυτό έγινε. Η Ιαπωνία και η Σενεγάλη είχαν τους ίδιους βαθμούς (τέσσερις), τον ίδιο συντελεστή τερμάτων (4-4), αλλά οι Σαμουράι είχαν μόνο τέσσερις κίτρινες έναντι έξι των μαύρων διαμαντιών!
Έτσι χάθηκε μια ολόκληρη πρόκριση επειδή οι Αφρικανοί ήταν πιο… μπρουτάλ ενώ οι λεπτεπίλεπτοι Ασιάτες πιο προσεκτικοί!
Η… συνωμοσία!
Αν αυτό συνέβαινε στην Ελλάδα, θα είχαμε μαύρα πρωτοσέλιδα, κατάρες, και βέβαια –το αγαπημένο μας- θεωρίες συνομωσίας!
Θα ψάχναμε τους διαιτητές των τριών αγώνων και θα αποδεικνύαμε τη σκοπιμότητά τους. Γιατί ναι, θα μας είχε σημαδέψει το… παγκόσμιο κατεστημένο!
Κι όμως από τη Σενεγάλη που ήταν το μεγάλο θύμα, δεν ακούστηκε ούτε κιχ! Ή μάλλον ακούστηκε: για το… δίκαιο της απόφασης!
Ο γίγαντας προπονητής της Σενεγάλης, ο Αλιού Σισέ, όχι μόνο δεν διανοήθηκε να βρει μια δικαιολογία αλλά υπεραμύνθηκε της απόφασης της ΦΙΦΑ!
«Είναι ο νόμος του ποδοσφαίρου. Δεν προκριθήκαμε επειδή πήραμε δύο περισσότερες κίτρινες κάρτες  κι επομένως δεν έχουμε να πούμε το παραμικρό.  Αυτοί είναι οι κανόνες, καθορίστηκαν από την παγκόσμια ομοσπονδία και οφείλουμε να τους σεβαστούμε, αν και θα μας άρεσε να αποχωρήσουμε με έναν διαφορετικό τρόπο. Αλλά όλα καλά! Α, κι ένα μπράβο στα παιδιά μου που δούλεψαν σκληρά σε αυτό το τουρνουά και  έδειξαν πως μπορούν να έχουμε ένα λαμπρό μέλλον»
Αυτός είναι πολιτισμός, ποδοσφαιρικός και όχι μόνο.
Η τρομερή ανακοίνωση της Γερμανίας!
Όπως πολιτισμός είναι και η ανακοίνωση της Γερμανικής Ομοσπονδίας μετά τον οδυνηρό αποκλεισμό, ένα μάθημα προς όλους.
«Αγαπητοί οπαδοί, νιώθουμε εξίσου απογοητευμένοι με εσάς. Το Παγκόσμιο Κύπελλο έρχεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια και περιμέναμε κι εμείς περισσότερα από την ομάδα μας. Ζητούμε συγγνώμη που δεν παίξαμε όπως αρμόζει σε παγκόσμια πρωταθλήτρια και, όσο οδυνηρό κι αν φαίνεται, αξίζαμε τον αποκλεισμό... Η υποστήριξή σας σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης ήταν απίστευτη. Γιορτάσαμε μαζί το 2014, αλλά μερικές φορές στο ποδόσφαιρο πρέπει να αποδέχεσαι την ήττα και να παραδέχεσαι πως οι αντίπαλοί σου ήταν καλύτεροι. Συγχαρητήρια στη Σουηδία και στο Μεξικό και, φυσικά, στη Νότια Κορέα για τη νίκη της. Ευχαριστούμε τη Ρωσία για τη φιλοξενία!».
Έτσι προχωράνε, ή, μάλλον, γι’ αυτό προχωράνε οι άνθρωποι…
Μια απίθανη ιστορία της Κορέας
Όσο για τους ανθρώπους που τους πέταξαν εκτός μουντιάλ, τους Κορεάτες, αυτούς που έδειξαν τι σημαίνει κορεατική υπερηφάνεια, μαχητικότητα, δόξα και τιμή, αυτούς που έτσι
μεγάλωσαν, έτσι γαλουχήθηκαν, έτσι ανδρώθηκαν, μαχητές, πολεμιστές από τους λίγους, μέχρι τελευταίας ρανίδος;
Εδώ υπάρχει μια άλλη τρομερή ιστορία την οποία βίωσαν όλοι αυτοί, οι  Γιο, Λι, Γιουν, Χονγκ, Κιμ, Γιανγκ, Κου, Γιουνγκ, Λι, Μουν και κυρίως ο αρχηγός τους, ο Σον, το… χτύπημα κόμπρας όπως τον λένε!
Είχαν ήδη αποκλειστεί πριν καν το παιχνίδι με τη Γερμανία, αλλά ο προπονητής τους, ο Σιν Τάε Γιουνγκ που ανέλαβε τις τύχες της ομάδας πριν ένα χρόνο, αντικαθιστώντας τον Γερμανό Ούλι Στίλικε, τους μάζεψε και τους είπε:
«Τι σημασία έχει αν αποκλειστήκαμε; Σκεφτείτε την πατρίδα, τις γυναίκες, τα σπίτια σας, αποδείξτε ότι υπάρχετε!»
Ήταν σαν να τους πάτησε τον κάλο, προσδοκώντας ότι θα ενεργοποιήσει τον εγωισμό τους.
Και το έκανε τόσο πειστικά, ώστε μετέτρεψε τους απογοητευμένους παίχτες σε καμικάζι αυτοκτονίας!
Υπήρχε κι ένα… φανερό μυστικό το οποίο έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στο έπος της Κορέας!
Το αστέρι της ομάδας, ο Σον Χιουνγκ Μιν, που έκανε πάταγο στην Αγγλία με τη φανέλα της Τότεναμ, έπρεπε να διακόψει τη σπουδαία καριέρα του στην Πρέμιερ Λιγκ και να επιστρέψει στην Κορέα για να… πάει φαντάρος!
Σύμφωνα με το νόμο της χώρας του, κάθε άντρας πολίτης θα πρέπει να υπηρετήσει πριν γίνει 28 ετών! Ο Σον λοιπόν θα έπρεπε να αφήσει το Λονδίνο και να επιστρέψει στην Κορέα για να υπηρετήσει δύο χρόνια!
Μόνο ένας τρόπος υπήρχε για να γλιτώσει. Είτε να υπάρξει διάκριση της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο είτε κατάκτηση του Πανασιατικού πρωταθλήματος στην Ινδονησία, αυτό που θα απάλλασσε τους υποψήφιους στρατιώτες!
«Θα παίξουμε και για σένα!», του είπαν οι συμπαίχτες του, όταν τον είδαν να βάζει τα κλάματα στα αποδυτήρια μετά την ήττα από το Μεξικό (2-1) το Σάββατο 23 Ιουνίου.
Ήξερε ότι το όνειρό του για διάκριση στο παγκόσμιο κύπελλο τελείωσε. Γιατί ούτε κι ο ίδιος –όπως κι οι υπόλοιποι- περίμενε ότι μπορεί να γίνει κάτι με τη Γερμανία.
Ο Σον, που έφτιαξε το όνομά του στη Γερμανία παίζοντας στο Αμβούργο και τη Λεβερκούζεν και το απογείωσε στην Αγγλία και την Τότεναμ, μπήκε στο γήπεδο με μάτι που γυαλίζει.
Και τώρα, μετά το θρίαμβο –παρά τον αποκλεισμό- ποντάρει στην ευαισθησία του προέδρου της χώρας, του Μουν Τζε Ιν, του γλυκού κυρίου με τα γυαλιά.
Όταν ο Κιμ άνοιξε το σκορ, όλοι έτρεξαν να αγκαλιάσουν τον Σον. Ήξεραν το δράμα του. Κι όταν ο ίδιος ο Σον πέτυχε το 2-0 πετώντας στο καναβάτσο την παγκόσμια πρωταθλήτρια, παραφρόνησε! Γιατί σκέφτηκε αμέσως ότι αυτός ο ανεπανάληπτος θρίαμβος μπορεί κάτι να αποδώσει.
Η Κορέα δεν είναι μια τυχαία ομάδα. Οι δέκα παρουσίες της στο Παγκόσμιο Κύπελλο –εννέα συνεχόμενες- δείχνουν το πόσο δεμένη είναι. Κι η τέταρτη θέση στο μουντιάλ του 2002 ήταν το αποκορύφωμα της ακμής της.
Πέρασε Ηνωμένες Πολιτείες, Πορτογαλία και Πολωνία στους ομίλους, την Ιταλία (!) στους 16, την Ισπανία (!) στα προημιτελικά, για να χάσει στον ημιτελικό από τη Γερμανία με το γκολ του Μπάλακ.
Κι η νίκη-θρίαμβος επί της παγκόσμιας πρωταθλήτριας δεν ήταν ρεβάνς, ραψωδία ήταν!
Η ραψωδία του Σον και των φίλων του, που θα κυκλοφορούν με ψηλά το κεφάλι είτε με χακί είτε χωρίς!
Κάτι πρέπει να κάνει ο πρόεδρος Μουν, το ζητάει η πατρίδα!
Απαλλαγή στον Σον τώρα πρόεδρε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου