Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ;




Τότε… πριν λίγα χρόνια, οι δρόμοι προς τη βιομηχανική περιοχή αλλά και προς άλλες κατευθύνσεις, ήταν δρόμοι γεμάτοι ζωή.
Έσφυζαν από κίνηση. Από ανθρώπους που από νωρίς πήγαιναν στις δουλειές τους.
Χιλιάδες άνθρωποι.
Τους υπολογίζανε τότε άλλοι στης 15 χιλιάδες και άλλοι στης 17,5 χιλιάδες άτομα.
Οργασμός ζωής, κίνησης, δημιουργίας, ανάπτυξης….
Σήμερα;
Τώρα;
Εδώ και λίγα χρόνια, ο νομός μας ζει ένα οικονομικό δράμα.
Κλειστές βιομηχανίες, βιοτεχνίες, τα γιαπιά σιώπησαν, μόνον θλίψη για το παρελθόν που δύσκολα θα ξαναέρθει.
Τότε και τώρα.
Τότε ζωή, κίνηση, δράση.
Σήμερα υποτονική πραγματικότητα, ερημιά, άγνωστο μέλλον για τους νέους, για τους βιοτέχνες για τους εργαζομένους…
Καλά δεν μιλάμε για βιομηχανίες γιατί αυτές μετρούνται στα δάχτυλα ενός χεριού 
Η καταστροφή ξεκίνησε από τον τότε «θρακάρχη» της κακιάς ώρας,  που όπως έλεγε και ξανά έλεγε…. «Το αεροπλάνο της ανάπτυξης είναι έτοιμο να απογειωθεί, και όλοι θέλουν να ανεβούν επάνω του» Ήταν τότε που δυστυχώς άρχισε η αντίστροφη μέτρηση και ρήμαξε ο τόπος μας, και το μόνο που τους ένοιαζε ήταν οι καταθέσεις τους στης ελβετικές τράπεζες!!!
Το κρίμα στο λαιμό τους, μιας και αυτό το αεροπλάνο έμεινε από τότε καθηλωμένο πάνω στα κουφάρια της βιομηχανικής μάς περιοχής αγναντεύοντας μόνο ερείπια και λυπημένους τους ελάχιστους εργοδότες και εργαζομένους… Ας όψονται οι αίτιοι!!!    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου