Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Δυστυχώς οι δυο "βιάστηκαν να φύγουν" γρήγορα από κοντά μας!!!




Δυστυχώς οι δυο "βιάστηκαν να φύγουν" γρήγορα από κοντά μας!!!
Χρόνη Μιχάλη… τι γίνετε; ούτε ένα σημάδι πια;  
Γιώργο Βασίλη, γεροί να είμαστε να τους θυμόμαστε!!!


ΕΔΩ ΚΟΜΟΤΗΝΗ Η πόλη που ξέραμε δεν υπάρχει πια. αλλάζει μορφή σιγά σιγά χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι. Αλλάζουν οι δρόμοι, οι γειτονιές, τα πρόσωπα... Ο ΧΡΟΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ήταν κομμάτι αυτής της πόλης που ξέραμε από παιδιά. Σαν επαγγελματίας και σαν άνθρωπος. Δεν έχω λόγια για να εκφράσω αυτό που νοιώθω. Μόλις που πρόλαβε να χαρεί το εγγονάκι του και να ακούσει το όνομά του. Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του. Κρίμα για το μικρό Πολυχρόνη που δε θα έχει αναμνήσεις από τον παππού του. Είχε πολλά να του πει...


ΕΔΩ ΚΟΜΟΤΗΝΗ δε θέλω να το κάνω πιο δραματικό από ότι είναι από μόνο του... αλλά εμένα εδώ σε αυτή τη φωτογραφία μου θύμισε και τον αείμνηστο Δήμαρχό μας το Γιώργο Παπαδριέλλη. Μου θύμισε χρόνια καλά που μέσα στην αγωνία μας για αυτά που ζούμε σήμερα έχουμε ξεχάσει... Τι κρίμα που λιγοστεύουν οι άνθρωποι!!! Κι όταν θα έχει φύγει κι αυτή η γενιά, η δική μας γενιά, ποιος θα μείνει για να θυμάται?


Η σελιδα της Κομοτηνης και γω προσωπικα χασαμε εναν φαρο αναμνησεων και γνωστη βαθυ των πραγματων της Κομοτηνης. Οσες φορες χρειαστηκα καποια διευκρινηση Ο Αειμνηστος Χρονης με μεγαλη προθυμια και με πολλες λεπτομερειες με κατατοπιζε και ελυνε τις αποριες μου. Ειναι μεγαλη η απωλεια του και το κενο που αφηνει αγεφυρωτο. Ας ειναι ελαφρυ το χωμα της αγαπημενης του Κομοτηνης που τον σκεπασε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου