Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

ΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΠΕΣΤΕ ΜΟΥ!!!




Έδωσε εξετάσεις πριν 4-5 χρόνια και μέσο ΑΣΕΠ πέρασε σε μια δημόσια υπηρεσία (μας έλειπαν οι υπάλληλοι βλέπεται) και από τότε περίμενε να μπει στη δουλειά.
Εν τω μεταξύ έκανε οικογένεια, έκανε και δυο παιδιά.
Το δεύτερο παιδάκι σήμερα είναι πολύ μικρό,.

Είχε πάψει πλέον να ελπίζει μετά από τόσα χρόνια οτι θα προσληφθεί! 
Τέλος πάντων ήρθε ο διορισμός της και κάποια στιγμή την φωνάξανε στην υπηρεσία για να ορκιστεί και να πιάσει δουλειά.
Έτσι και έγινε…
Κατά το μεσημεράκι της «ίδιας ημέρας» την φώναξε την εν λόγο κυρία η προϊσταμένη της υπηρεσίας και της ανακοίνωσε ότι από αύριο είναι σε πολύμηνη άδεια γιατί έχει μικρό παιδί!!!
Ξαφνιάστηκε η νεοδιοριζόμενη, και λέει στην προϊσταμένη της.
-Όχι δεν θέλω άδεια έχω ταχτοποίηση εγώ το μωρό μου, και εκτός αυτού δεν θέλω να βρεθώ μπλεγμένη και να διακινδυνέψω την δουλειά μου που τόσα χρόνια περίμενα, και εκτός αυτού, να μην έχω τίποτα μπλεξίματα..
-Άλλο τόσο της λέει η προϊσταμένη, και εγώ δεν θέλω να χάσω την δουλειά μου, και πρέπει να εφαρμόσω το νομό κατά γράμμα, από αύριο είσαι σε πολύμηνη άδεια υποχρεωτικά!!!
Τώρα εγώ τι δεν μπορώ να καταλάβω…
Με τι λεφτά θα την πληρώσει το δημόσιο;
Που θα τα βρούμε, θα πάρουμε πάλη δανικά;
Αν ήταν στον ιδιωτικό τομέα πόσες «μέρες» θα έπαιρνε άδεια;
Αν ήταν επαγγελματίας πόσες «ώρες» άδεια θα δικαιούταν;
Γιατί τόση αγάπη και τόση φροντίδα στο δημόσιο;
Γιατί στον ιδιωτικό τομέα το παιδάκι δεν την χρειάζεται την μαμά του;
Γιατί σε ξένο κώλο 100 ξυλιές είναι λίγες!!! 
Ε… θα σκάσω ρε παιδιά με όλα αυτά τα στραβά και τα ανάποδα που συμβαίνουν σε αυτή την άμοιρη χώρα των ανίκανων και μιζαδόρων!!! 
Τι είναι αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω και βγαίνω από τα ρούχα μου;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου